Horus' Blog

Expeditie Mankracht is een reis. Doel van die reis is het vinden, ontdekken, hernieuwen, afstoffen van de mankracht van iedere deelnemer. Dat ziet er voor iedere man anders uit. Daarom is het reisschema open, en biedt het ruimte om passende afslagen te nemen, en koerswijzigingen door te voeren die gedurende de reis zinvol blijken.

Vertrekpunt is ieders huidige staat van zijn en wens tot verandering. We bepalen waar we verandering in willen brengen. Of: de behoefte aan avontuur en meer gezamenlijkheid in je beleving als man (want hoeveel bespreek je echt met je vrienden?). Tijdens ons eerste samenzijn bepalen we waar we ons vizier op richten. We kiezen een grove richting voor de reis en maken elkaar hier deelgenoot van. Waar sta je nu? En waar wil je naar toe? Er is geen vast beeld van hoe het zou moeten, we toetsen onze beelden door ze kenbaar te maken. Heb je voorbeelden? We zetten bewustzijn in: hoe zie je jezelf? Wat zou je willen. Inventariseren. De invulling volgt.

Soms (vaak) is Engels beter dan Nederlands. Zo'n prachtige zin als deze is lastig te vertalen. Maar wat ermee wordt bedoeld te zeggen, is nog veel interessanter.

Ik was onlangs op een conferentie met Patrizia Collard, van wie deze zin afkomstig is. Patrizia is directe collega van Jon Kabat-Zinn. Inderdaad, die 'goeroe' in mindfullness. Deze Patrizia had veel interessants te vertellen. Weinig echt nieuwe dingen als je het boeddhisme een beetje kent en Eckhart Tolle graag leest. Maar is het niet de 'begerige geest', die altijd maar nieuw wil? En die jachtige, zoekende, begerige geest is precies degene die je tot rust wilt krijgen in mindfulness.

De woestijn is een perfecte plek om tot jezelf te komen. Maar ruimte en een stille omgeving maakt nog geen retraite. Je moet richting geven aan wat je doet. Je moet je intentie kennen en vragen durven stellen.

Mindfulness een hype? Misschien, maar wel een hype met inhoud. Zelfs in de reguliere geneeskunde erkent men nu dat mindfullness helpt bij de behandeling van klachten. Er zijn verscheidene therapieën, zoals ACT (Acceptance and Commitment Therapy) gebaseerd op mindfullness. Vooral bij behandeling van pijn wordt ervan gebruik gemaakt.

Maar werkt mindfullness ook in company? En hoe ziet dat er dan uit? Er is een leuk boekje* van Edel Maex, Belgisch mindfullness-goeroe, waarin hij betoogt dat openheid basisvoorwaarde is voor communicatie. Pas als je je eigen oordelen even kunt vergeten en werkelijk open kunt staan voor het verhaal van de ander, is communicatie mogelijk. Stel je eens voor hoe dat in company zou werken.

Afgelopen oktober - toen ik nog geen blog had - schreef ik mijn eerste blogpost. Ik was op retraite in de hak van Zuid-Italië. Zes dagen niet praten. Wat een opgave leek, bleek een zegening. Dit is wat ik schreef op de derde dag: