De woestijn is een perfecte plek om tot jezelf te komen. Maar ruimte en een stille omgeving maakt nog geen retraite. Je moet richting geven aan wat je doet. Je moet je intentie kennen en vragen durven stellen.

Een goede retraite is een kunst. Het programma en de dagindeling moeten innerlijke stilte faciliteren en je helpen tot jezelf te komen. Het beklimmen van de Mozesberg blijkt dat niet te dienen. Het is op zichzelf een prachtig idee om een retraite te beginnen op de berg waar Mozes - volgens de overlevering - de stenen tafelen met de 10 wetten van God in ontvangst nam. Maar met 200 russen, 50 koreanen en handenvol andere nationaliteiten de berg op wandelen in het holst van de nacht is geen recept voor retraite. Beter is het, je eigen bergtop uit te zoeken en daar een paar uur door te brengen. Alleen natuurlijk. Gelukkig stond dat ook op het programma.

Ook het vervoer met een landcruiser is veel te spectaculair om je de inkeer te verschaffen. De omgeving trekt aan je voorbij in een tempo dat je wakker maakt en om je heen doet kijken. Alles is nieuw. Ieder uitzicht even spectaculair, op een manier die je telkens doet verwonderen. En als ook de chauffeur dol is op verrassende capriolen, en zijn bijrijders graag amuseert, houdt dat de zintuigen flink geprikkeld. Je zult niet geloven in welke hellingshoek je een zandduin kunt nemen! Het zal je verrassen. Nee, beter is het te voet te gaan. Liefst alleen, of tenminste in stilte.

En eigenlijk is het met dieren al niet anders. De wonderlijke schoonheid van een leguaan op het hoogste zandduin van de Sinaï, de Aboeséha (Arabisch voor deze van kleur veranderende hagedis), poserende duiven in gedempt licht, zijn maar enkele voorbeelden van hoe je afgeleid kunt worden van jezelf. Nee, het is niet mijn bedoeling om te klagen. Maar als je een retraite wilt organiseren, moet je daar rekening mee houden. Dan helpt het om één te worden met deze dieren; om ze zó stil te benaderen, dat ze blijven zitten, en je oog in oog met ze kunt staan. En misschien hebben ze dan wel een boodschap voor je.

Je dagelijkse beslommeringen zul je prima achter je kunnen laten. De omgeving zal je helpen in het hier en nu te komen. Dat is op zichzelf al prachtig natuurlijk. Maar als je meer wilt, dieper afdalen in je zieleroerselen; als je antwoord wilt op prangende vragen... neem ze mee, roep ze uit over de rotsen, en deel ze met je reisgenoten.

En zo stond ik daar, ratelend op de berg, met open mind als enige focus. En toen, toen ik luisterde, en werd mij ingefluisterd: Durf te vragen!
Ja, volgend jaar kom ik terug met vraag en focus.

En als je mee wilt, laat me weten: Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.