Expeditie Mankracht is een reis. Doel van die reis is het vinden, ontdekken, hernieuwen, afstoffen van de mankracht van iedere deelnemer. Dat ziet er voor iedere man anders uit. Daarom is het reisschema open, en biedt het ruimte om passende afslagen te nemen, en koerswijzigingen door te voeren die gedurende de reis zinvol blijken.

Vertrekpunt is ieders huidige staat van zijn en wens tot verandering. We bepalen waar we verandering in willen brengen. Of: de behoefte aan avontuur en meer gezamenlijkheid in je beleving als man (want hoeveel bespreek je echt met je vrienden?). Tijdens ons eerste samenzijn bepalen we waar we ons vizier op richten. We kiezen een grove richting voor de reis en maken elkaar hier deelgenoot van. Waar sta je nu? En waar wil je naar toe? Er is geen vast beeld van hoe het zou moeten, we toetsen onze beelden door ze kenbaar te maken. Heb je voorbeelden? We zetten bewustzijn in: hoe zie je jezelf? Wat zou je willen. Inventariseren. De invulling volgt.

We hebben verschillende middelen die we kunnen inzetten om ons doel te bereiken. Praten is daar een van. Maar we gaan vooral doen en reflecteren op dat doen of de resultaten van je actie. Het leven is een grote speeltuin. Kun je dat nog zo voelen? Of is het voor jou meer een ratrace en hoop je boot niet te missen? Creativiteit zal ons helpen om zaken visueel te maken. Hoe zou je familiewapen er uitzien? Waar sta je op de landkaart van het leven? Welke pijlers vertegenwoordigen je ouders in je leven? Opstellingenwerk kan je helpen een andere positie in te nemen ten opzichte van ouders, familie, collega's, waardoor je hele koers als vanzelf bijgesteld wordt.

Als we eenmaal van wal zijn gestoken, zullen we onze kaart hard nodig hebben. Kiezen we telkens dezelfde route? Of gaan we nu echt bijsturen? We zullen vragen stellen en antwoorden vergaren uit nieuwe bronnen. We doen lichaamsgericht werk, maken het onderbewuste wakker, en zullen roepen in de stilte en luisteren naar de echo. We zullen muziek beluisteren en horen wat anderen horen: inspireert het jou ook?

Bij reizen hoort onzekerheid en twijfel. Je verlaat gebaande paden. Wilskracht en verlangen zetten je in beweging, terwijl bekende stemmen je op het oude veilige pad willen houden. Zou je het nou wel doen? Het gaat toch nog best zo? De stem van instinct, onderbuikgevoelens en intuïtie zijn subtiel, en moeilijk hoorbaar tussen logische argumenten. En uit knallende emotie, uit de boodschap van een dolle stier of depressieve haas is het eveneens lastig lessen trekken. Waar leg je je oor te luisteren voor de juiste keuze. Door stil te worden en te luisteren, de reis te aanvaarden, af te dwalen en bij te sturen en door de vrienden op de weg, wordt de stem van je ziel hoorbaar helder.